ความ โหดร้ายที่ชื่อว่า คิดถึง
posted on 07 Jun 2007 11:12 by tomazzu in Blar2007.06.04
ความ โหดร้ายที่ชื่อว่า คิดถึง
ผมเชื่อว่า หลายๆ คนทีผ่านมาแถวนี้
คงเคย รู้สึก เจ้าสิ่งนี้แน่
เพราะบ่อย ครั้ง ที่ คนเราต้องคิดถึงอะไรซักอย่างในชีวิต
แม้อยู่ ท่ามกลาง ผู้คนที่เต็ม ห้องประชุม
นั่งฟังอาจารย์ แก่ๆ Lecture ให้ฟัง
นั่งกินข้าวเที่ยงกับเพื่อนนับสิบคน
ถึงพยายาม สนใจ ในสิ่งที่ตัวเองทำอยู่
แต่
ใจเรากลับไม่ได้อยู่ตรงนั้นซะแล้ว
ก็รู้ตัวว่ามันเป็นสิ่งที่เรียกว่า "คลั่ง"
แต่ให้ทำยังไงดี
ผมห้ามใจตัวเองไม่ไหวจริงๆ
คิดถึง
คิดถึง
อยากโทรไปหา
อิจฉา คนที่ได้ อยู่ใกล้ๆ เขาตอนนี้
ไม่รู้ว่า เขา จะเป็นเหมือนเราไหม
ไม่รู้ว่า ช่วงเวลา จะเป็น ใจให้เราได้ เจอกันเมื่อไร
ไม่รู้ว่า ความห่วงใยของเรา จะส่งไปถึงเขาไหม
ไม่รู้ว่า ข้อความที่พิมพ์อยู่ ตอนนี้ จะส่ง ถึงเขาไหม
ไม่รู้ว่า
ไม่รู้
ไม่รู้
แต่มีสิ่งหนึ่งที่รู้
...
....
รู้ว่า
...
...
ตอนนี้ หมด คาบเรียนแล้ว
ไม่ได้ เขาหัวเลยซักนิด
ไปละ วันแรก สำหรับเทอมนี้
| Miss You naja~ |
จะเอาเกียรตินิยมวิชา คิดถึงหรือไงจ๊ะ
เฮ้อออทอมแมสเป็นเหมือนเราเลยอะ อยากโทร อยากคุย อยากคุย msn กับคนนั้นทุกวันเลย แต่ช่วงนี้ยุ่งๆเลยหายไปเลย
หุหุ



คำนี้เลย "คลั่ง" มีน้อย ๆ นั่นก็ดีมีแรงบันดาลใจ เอาแรงใจเข้าช่วยค่ะ
อย่าลืมนะ สตินะสติ
#1 By tungmay on 2007-06-07 11:17